December 4, 2014

Salok Varaan Tay Vadheek mehlaa 1


ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ

 ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ਸਲੋਕ ਵਾਰਾਂ ਤੇ ਵਧੀਕ ॥
ਮਹਲਾ ੧ ॥
ਉਤੰਗੀ ਪੈਓਹਰੀ ਗਹਿਰੀ ਗੰਭੀਰੀ ॥
ਸਸੁੜਿ ਸੁਹੀਆ ਕਿਵ ਕਰੀ ਨਿਵਣੁ ਨ ਜਾਇ ਥਣੀ ॥
ਗਚੁ ਜਿ ਲਗਾ ਗਿੜਵੜੀ ਸਖੀਏ ਧਉਲਹਰੀ ॥
ਸੇ ਭੀ ਢਹਦੇ ਡਿਠੁ ਮੈ ਮੁੰਧ ਨ ਗਰਬੁ ਥਣੀ ॥੧॥
ਸਲੋਕ ਵਾਰਾਂ ਤੇ ਵਧੀਕ (ਮ: ੧) - ੧੪੧੦

ਐਮ.ਪੀ.੩ ਮੋਬਾਇਲ ਤੇ ਪੀ.ਸੀ ਲਈ

ਇੱਕਲੀ ਇੱਕਲੀ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ 

ਨਿੱਚੇ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਨਾਲ (SIZE)MB ਲਿੱਖਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਨਾਲ ਇਹ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਚੱਲ ਪਵੇਗੀ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮਾਊਸ ਤੋਂ RIGHT CLICK ਕਰੋ ਤੇ ਉੱਥੇ ਲਿੱਖਿਆ ਆਵੇਗਾ ਕਿ Save as... ਉਸਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ।




01_salok_01_utangee_paiohree_ 45.2 MB

02_salok_06_hai_hai_kari_kai_o 51.6 MB

03_salok_13_naanak_lagee_turi_ 54.8 MB

04_salok_18_tanu_N_tapaayi_tan 52.4 MB

05_salok_27_laahour sahar jaha 52.0 MB


October 9, 2014

Salok Saykh Fareed Kay

Update 03-12-2014 (Re-recording)


ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਕੇ
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ਜਿਤੁ ਦਿਹਾੜੈ ਧਨ ਵਰੀ ਸਾਹੇ ਲਏ ਲਿਖਾਇ ॥
ਮਲਕੁ ਜਿ ਕੰਨੀ ਸੁਣੀਦਾ ਮੁਹੁ ਦੇਖਾਲੇ ਆਇ ॥
ਜਿੰਦੁ ਨਿਮਾਣੀ ਕਢੀਐ ਹਡਾ ਕੂ ਕੜਕਾਇ ॥
ਸਾਹੇ ਲਿਖੇ ਨ ਚਲਨੀ ਜਿੰਦੂ ਕੂੰ ਸਮਝਾਇ ॥
ਜਿੰਦੁ ਵਹੁਟੀ ਮਰਣੁ ਵਰੁ ਲੈ ਜਾਸੀ ਪਰਣਾਇ ॥
ਆਪਣ ਹਥੀ ਜੋਲਿ ਕੈ ਕੈ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥
ਵਾਲਹੁ ਨਿਕੀ ਪੁਰਸਲਾਤ ਕੰਨੀ ਨ ਸੁਣੀ ਆਇ ॥
ਫਰੀਦਾ ਕਿੜੀ ਪਵੰਦੀਈ ਖੜਾ ਨ ਆਪੁ ਮੁਹਾਇ ॥੧॥
ਸਲੋਕ (ਭ. ਫਰੀਦ) - ੧੩੭੭

.


ਉਪਰੋਕਤ ਬਾਣੀ ਆਨਲਾਇਨ ਪੜੋ ।
ਉਪਰੋਕਤ ਬਾਣੀ ਆਨਲਾਇਨ ਪੜ੍ਹੋ ਤੇ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣੋ ।
ਐਮ.ਪੀ.੩ ਮੋਬਾਇਲ ਤੇ ਪੀ.ਸੀ ਲਈ

ਇੱਕਲੀ ਇੱਕਲੀ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ 

ਨਿੱਚੇ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਨਾਲ (SIZE)MB ਲਿੱਖਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਨਾਲ ਇਹ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਚੱਲ ਪਵੇਗੀ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮਾਊਸ ਤੋਂ RIGHT CLICK ਕਰੋ ਤੇ ਉੱਥੇ ਲਿੱਖਿਆ ਆਵੇਗਾ ਕਿ Save as... ਉਸਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ।


Whole ItemFormatSize[generated M3U] M3U Stream

Audio FilesVBR MP3
Ogg Vorbis



01_salok_01_jit_dihade_dhan.mp3 108.7 MB

02_salok_16_fareedaa_theeu_pav 53.9 MB

03_salok_33_naatee_dhotee_samb 58.6 MB

04_salok_46_fareedaa_kothay_ma 57.7 MB

05_salok_61_fareedaa_kaalay_ma 53.9 MB

06_salok_76_fareedaa_ji_dihi_n 46.4 MB

07_salok_95_aapu_svaarhi_mai_m 49.8 MB

08_salok_111_fareedaa_dilu_rat 56.7 MB


Image FilesPNG02_salok_16_fareedaa_theeu_pav 9.3 KB


02_salok_16_fareedaa_theeu_pav 9.3 KB

03_salok_33_naatee_dhotee_samb 8.5 KB

04_salok_46_fareedaa_kothay_ma 8.3 KB

05_salok_61_fareedaa_kaalay_ma 7.9 KB

06_salok_76_fareedaa_ji_dihi_n 8.7 KB

07_salok_95_aapu_svaarhi_mai_m 9.2 KB

08_salok_111_fareedaa_dilu_rat 8.6 KB


InformationFormatSizeSalokSaykhFreedKay1377_files.xml Metadata [file]
SalokSaykhFreedKay1377_meta.xml Metadata 1.5 KB

September 25, 2014

Salok Bhagat Kabeer Jeeu Kay

ਸਲੋਕ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਸਿਮਰਨੀ ਰਸਨਾ ਊਪਰਿ ਰਾਮੁ ॥
ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਸਗਲ ਭਗਤ ਤਾ ਕੋ ਸੁਖੁ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥੧॥
ਸਲੋਕ (ਭ. ਕਬੀਰ) - ੧੩੬੪


ਐਮ.ਪੀ.੩ ਮੋਬਾਇਲ ਤੇ ਪੀ.ਸੀ ਲਈ

ਇੱਕਲੀ ਇੱਕਲੀ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ 


ਨਿੱਚੇ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਨਾਲ (SIZE)MB ਲਿੱਖਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਨਾਲ ਇਹ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਚੱਲ ਪਵੇਗੀ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮਾਊਸ ਤੋਂ RIGHT CLICK ਕਰੋ ਤੇ ਉੱਥੇ ਲਿੱਖਿਆ ਆਵੇਗਾ ਕਿ Save as... ਉਸਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਐਮ.ਪੀ.੩ ਡਾਉਨਲੋਡ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ।



01_salok_001_kabeer_mayree_sim 57.5 MB

02_salok_011_kabeer_chandan_ka 58.6 MB

03_salok_023_raam_padaarathu_p 46.1 MB

04_salok_037_kabeer_garabu_N_k 55.9 MB

05_salok_055_kabeer_manu_nirma 58.7 MB

06_salok_078_kabeer_jam_kaa_th 51.1 MB

07_salok_092_kabir_dekh_dekh_jag_bhuliaa.mp3 60.1 MB

08_salok_109_kabeer_chaturaaee 56.6 MB

09_salok_126_kabeer_rainaair_ 56.5 MB

10_salok_145_kabeer_baisno_hua 51.4 MB

11_salok_163_kabeer_kaam_pray_ 44.3 MB

12_salok_174_kabeer_santi_N_ch 57.1 MB

13_salok_195_Kabeer_Nirmal_Boo 53.4 MB

14_salok_211_m5_Kabeer_Chawal_ 54.0 MB

15_salok_231_kabeer_sadhoo_san 43.7 M

July 18, 2014

Gurbani Daa Satikaar


ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ

ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀ ਆ, ਬੇਇਜਤੀ ਕੀ ਐ ? ਇਹ ਸਵਾਲ ਅਲੱਗ ਐ । ਪਹਿਲਾਂ 'ਗੁਰ ਕੀ ਮੱਤ' ਲਉ, ਫਿਰ ਪਤਾ ਲੱਗੂਗਾ । ਜੀਹਨੂੰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਸਮਝ ਈ ਨੀ, ਉਹਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਇੱਜ਼ਤ-ਬੇਇਜਤੀ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਐ ਇਹਦੀ? ਕੀ ਕਰਨੀ ਐ? ‘ਗੁਰਬਾਣੀ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ’ ਈ ਇਹਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਐ । ਜਿਹੜਾ ਮੰਨਦਾ ਨੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ, ਜੀਹਨੂੰ ਸਮਝ ਨੀ ਬਾਣੀ ਦੀ, ਉਹ ਕੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਲੂਗਾ ਇਹਦੀ? ਉਹਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਕਿ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਐ? ਸਤਿਕਾਰ ਕੀ ਹੁੰਦੈ ਗੁਰੂ ਦਾ, ਉਹਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਐ ਜੀਹਨੂੰ ਸਮਝ ਈ ਨੀ? ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀ ਹੁੰਦੈ, ਉਹ ਵੀ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਈ ਪਤਾ ਲੱਗਣਾ ਏ ਨਾ! ਸਤਿਕਾਰ ਔਰ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ ਕੀ ਐ? ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਉਲਟ ਐ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ ਲਫਜ਼ । ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ ਕੀ ਐ, ਸਤਿਕਾਰ ਕੀ ਐ? ਇਹਦਾ ਵੀ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਈ ਪਤਾ ਲੱਗਦੈ । ਜਿਹੜਾ 'ਸਿਆਣੇ ਦੀ ਗੱਲ' ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਉਹ 'ਸਿਆਣੇ ਦਾ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ' ਕਰਦੈ । ਜਿਹੜੇ ਗੁਰਮੱਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਸੁਣਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਨੇ । ਆਪ ਈ ਸਤਿਕਾਰ ਨੀ ਕਰਦੇ ਉਹ ਤਾਂ ਬਾਣੀ ਦਾ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਅਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਆਂ? ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਮੰਨਦੇ ਨੀ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਤਾਂ ਕਹਿਣਾ ਨੀ ਮੰਨਦੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਅਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਆਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਜਦ ਕਰੋਂਗੇ, ਜਦ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਮੰਨੋਂਗੇ, ਫਿਰ ਸਤਿਕਾਰ...ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੀ ਫਿਰ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਦੂਏ ਨੂੰ ਨੀ ਕਹਿੰਦਾ ਕਿ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਉਹਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ ਐ ਬਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀ ਹੁੰਦੈ! ਜਿਹੜਾ ਖੁਦ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੈ, ਉਹ ਦੂਏ ਨੂੰ ਨੀ ਕਹਿੰਦਾ, ਜਿਹੜਾ ਕਰਦਾ ਨੀ...ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਪਤਾ ਨੀ, ਉਹ ਰੌਲਾ ਪਾਉਂਦੈ । ਜਦ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਆਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦਾ, ਉਹਦੀ ਗੱਲ ਅਣਸੁਣੀ ਕਰ ਦਿੰਨੇ ਆਂ । ਗੱਲ ਅਣਸੁਣੀ ਕਰ ਦਿੰਨੇ ਆਂ ਉਹਦੀ ਸੁਣਕੇ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ ਹੁੰਦੈ...ਕਿਸੇ ਦਾ...ਉਹਦੀ ਸੁਣਨੀ-ਓਂ ਨਾ ਗੱਲ । ਜਿਵੇਂ ਨਿਆਣੇ ਨੇ..., ਉਹ(ਬਜੁਰਗ) ਕਹਿੰਦਾ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਫੜਾ ਦੇ...ਮੇਰੀ ਸੋਟੀ ਫੜਾ ਦੇ! ਉਹ(ਨਿਆਣਾ) ਓਧਰ(ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ) ਨੂੰ ਚਲਿਆ ਜਾਂਦੈ ਉਹਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਕੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੈ ਕਿ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ ਕਰਦੈ? ਉਹ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ ਕਰਦੈ । ਗੁਰੂ ਕਹਿੰਦੈ ਤੁਸੀਂ ਆਹ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਨੀ, ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਓਂ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਆਪ । ਰਮਾਲੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਨੀ ਹੁੰਦਾ, ਧੂਫ-ਬੱਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਨੀ ਹੁੰਦਾ, ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਨੀ ਹੁੰਦਾ..., ਗੱਲ ਮੰਨਣ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਊਗਾ, ਗੁਰ ਕੀ ਮੱਤ ਲੈਣ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਊਗਾ । ਸਿਆਣੇ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣ ਨਾਲ ਸਿਆਣੇ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਐ, 'ਨਾਨਕ' ਦੀ ਗੱਲ 'ਲਹਿਣੇ' ਨੇ ਮੰਨੀ, ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੇ ਨੀ ਮੰਨੀ, ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਹਨੂੰ ਮਿਲਿਆ? ਲਹਿਣੇ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ । ਕਿਉਂ? ਲਹਿਣੇ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਨਕ ਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਗੁਰਮੱਤ ਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨਾਨਕ ਦਾ ਈ ਕੀਤਾ ਸੀ ਨਾ! ਨਾਨਕ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਸੀ ਨਾ! ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ, "ਪੁਤ੍ਰੀ ਕਉਲੁ ਨ ਪਾਲਿਓ" ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਐ ਨਾ? "ਕਰਿ ਪੀਰਹੁ ਕੰਨ੍ਹ੍ਹ ਮੁਰਟੀਐ ॥ {ਪੰਨਾ 967}" ਆਪ ਤਾਂ ਕੰਨ ਪੜਵਾ ਲਿਆ, ਸਾਧ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਚਾਹੁੰਦੈ ਬਾਪ ਵਾਲੀ ਗੱਦੀ! ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ? ਲਹਿਣੇ ਨੇ ਸੱਤ ਬਚਨ ਕਿਹਾ...ਹਰੇਕ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ "ਸਤਿ ਬਚਨ ਸਾਧੂ ਉਪਦੇਸ ॥ {ਪੰਨਾ 284}" ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੱਤ-ਬਚਨ ਕਰਕੇ ਮੰਨਣਾ, ਸੱਤ-ਸੱਤ ਕਰਕੇ ਮੰਨਣਾ...ਇਹ ‘ਸਤਿਕਾਰ’ ਐ..., ਨਾਂ ਮੰਨਣਾ ‘ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ’ ਐ । "ਸਤਿ ਬਚਨ ਸਾਧੂ ਉਪਦੇਸ ॥ {ਪੰਨਾ 284}" ਇਹ ‘ਸਾਧੂ ਉਪਦੇਸ਼’ ਐ, ਇਹਨੂੰ ਸੱਤ-ਬਚਨ ਕਰਕੇ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦੈ...।

~ਧਰਮ ਸਿੰਘ ਨਿਹੰਗ ਸਿੰਘ~ 





June 6, 2014

Sikhi Atay Ajoke Sikh

ਸਿੱਖੀ ਅਤੇ ਅਜੋਕੇ ਸਿੱਖ
'ਸਿੱਖ ਪਛਾਣ' ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਸਹੀ ਗੁਰਮਤਿ ਪਰਚਾਰ ਹੀ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ ।


'ਸਿੱਖੀ' ਗੁਰਮਤਿ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਨਾਉਂ ਹੈ । ਕਿਸੇ ਭੇਖ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ , ਕਿਓਂਕਿ ਗੁਰਮਤਿ ਅੰਦਰ ਭੇਖ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਤਾਂ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪਰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ । 'ਸਿੱਖੀ' ਉਹ ਸਿਖਿਆ ਹੈ , ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਗੁਰਬਾਣੀ ਅੰਦਰ ਪੰਡਿਤਾਂ, ਪਾਂਧਿਆਂ, ਜੋਗੀਆਂ, ਨਾਥਾਂ, ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ , ਬੈਰਾਗੀਆਂ, ਸਰੇਵੜਿਆਂ, ਕਾਜੀਆਂ, ਮੌਲਾਣਿਆਂ, ਸ਼ੇਖਾਂ, ਪੀਰਾਂ, ਫਕੀਰਾਂ ਆਦਿ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੁਰੂ-ਘਰ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਲਈ ਦਰਜ ਹੈ । ਕਹਿਣ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਪਰੋਕਤ ਸਭਨਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੇਖਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ , ਗੁਰਮਤਿ ਨੇ ਸੱਚ ਦੀ ਸੋਝੀ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਿਆ । ਕਿਸੇ ਭੀ ਗੁਰ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਜਾਂ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਕਿਸੇ ਸਿਖਿਆਰਥੀ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣਾ ਭੇਖ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਭੇਖ ਨੂੰ ਧਾਰ ਲੈਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਖਿਆ । ਕੇਵਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰਮਤਿ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਅਪਣਾਅ ਲੈਣ ਲਈ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ । ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਕੇਵਲ ਬਾਹਰਲੀ ਅਨੇਕਤਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਦਲ ਕੇ "ਇੱਕ" ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ । ਟਕਰਾਉ ਦਾ ਕਾਰਨ , ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਭੇਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ।



                                                               ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਭਾਵੇਂ 'ਖਾਲਸੇ' ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਸਚਤ ਵਰਦੀ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਬੰਦ ਕੀਤਾ ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਭੇਖ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਖ ਸਕਦੇ ਕਿਓਂਕਿ ਸਤਿਗੁਰ ਜੀ ਨੇ ਖਾਲਸਾ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ (ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ) ਕੀ ਫੌਜ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੱਚ 'ਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣ ਲਈ ਭੇਖੀਆਂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ, ਆਪਣਿਆਂ ਉਤੇ ਹੀ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਵਾਰ ਨਾ ਕਰ ਦੇਣ । ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ 'ਖਾਲਸੇ' ਤੋਂ ਆਪ "ਖੰਡੇ ਦੀ ਪਾਹੁਲ" ਪਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਉਦੋਂ ਹੀ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੀ ਵਾਗਡੋਰ ਖਾਲਸਾ ਆਪ ਹੀ ਸੰਭਾਲੇਗਾ । ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੂਸਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕੇਵਲ ਗੁਰਬਾਣੀ ਤੋਂ ਹੀ ਸੇਧ ਚੱਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ । ਗੁਰ-ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਖਾਲਸੇ ਨੂੰ ਸੌਪ ਦਿੱਤੀ ਹੈ । ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤਕ ਭੀ ਖਾਲਸੇ ਨੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਾ ਵਿਚਾਰਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਪਰਚਾਰਿਆ । ਜੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰਿਆ ਅਤੇ ਪਰਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਅੱਜ ਨਿਤ ਨਵੇਂ ਬਨਾਉਟੀ ਢੋਂਗੀ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਨਾ ਮਿਲਦੇ, ਨਾ ਜੀ ਅੱਜ ਇਸ ਭੇਖੀ ਸੰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਢਾਣੀਆਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ।
                                       ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿਹੜਾ ਮਾਹੋਲ ਖਾਲਸੇ ਨੂੰ ਵਿਰਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਉਹ ਖਾਲਸੇ ਦੀ ਉਹ ਖਾਲਸੇ ਦੀ ਕਠਨ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਾ ਦੌਰ ਸੀ । ਖਾਲਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੋਣ ਕਾਇਮ ਰੱਖ ਸਕਣਾ ਹੀ ਮੁੱਖ ਮਸਲਾ ਬਣ ਗਿਆ । ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਰਹਿ ਗਈ । ਖਾਲਸੇ ਉਪਰ ਝੱਖੜ-ਝੋਲਿਆਂ ਦਾ ਇਹ ਦੌਰ, ਇਤਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਸੋਝੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘ ਸਾਰੇ ਹੀ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਆਈ ਭੋਗ ਕੇ ਪਰਲੋਕ ਸਿਧਾਰ ਗਏ । ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਾਠੀਆਂ ਉਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ ? ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਭਾਣੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰਕੇ ਮੰਨਦੇ ਰਹਿਣਾ ਜੋ ਕਿ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਤੱਤ-ਸਾਰ ਹੈ, ਤੱਕ ਹੀ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਸੋਝੀ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਰੱਖ ਲਿਆ ਗਿਆ । ਖਾਲਸਾ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਭਾਣੇ (ਹੁਕਮ) ਨੂੰ ਖਿੜੇ- ਮੱਥੇ ਝਲਦਾ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਝਖੜ- ਝੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੂਝਦਾ , ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਬਸਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ।
          ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਮਾਂ ਭੀ ਆਇਆ , ਜਦੋਂ ਖਾਲਸਾ ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰੀ ਰਾਜ-ਭਾਗ ਦਾ ਮਾਲਕ ਭੀ ਬਣ ਗਿਆ । ਸੰਸਾਰੀ ਰਾਜ-ਭਾਗ ਨੇ ਖਾਲਸੇ ਨੂੰ ਸਚ੍ਚ ਧਰਮ ਤੋਂ ਥਿੜਕਾ ਦਿੱਤਾ । ਸੱਚ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਖਾਲਸਾ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਰਨ, ਭੇਖਧਾਰੀਆਂ ਨੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦਾ ਚਲਿਆ ਗਿਆ । ਅਬਿਨਾਸ਼ੀ ਰਾਜ ਦਾ ਇੱਛੁਕ ਖਾਲਸਾ , ਸੰਸਾਰੀ ਰਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਮੁਖ ਮੋੜ ਗਿਆ । ਰਾਜ-ਭਾਗ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਗੁਲਾਮ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਟਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ । ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ । ਕਈ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਪੋਥੀਆਂ ਗੁਰ-ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਨਾਉਂ ਹੇਠ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਕੰਮ, ਗੁਰਮਤਿ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਹੀਨ ਕਰ ਦੇਣ ਦਾ ਹੀ ਸੀ । ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖੀ ਭੇਖ ਧਾਰਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਟੀਕਾ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਗਿਆ , ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਨੇ ਭੀ ਜੋਰ-ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਨੂੰ ਅਰਥਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਕੋਲ ਭੀ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਇਸ ਲਈ ਬਿਪਰਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਚ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਮੰਨ ਕੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਜਿਸ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ । ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕੜ ਦੁੱਕੜ ਯੂਰਪੀਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਸਿੱਖਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲੇ ਇਸ ਲਈ ਹੋ ਗਏ ਕਿਉਂਕਿ ਸਿੱਖਾਂ ਅਤੇ ਅਫਗਾਨਾਂ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਸਰੂਪ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ।
                                             ਸਾਡੇ ਮਿਸ਼ਨਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾ ਦੀ ਤਾਦਾਦ ਕਾਫੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਭੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਪੜ੍ਹਾਏ, ਕਾਫੀ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਸੋਝੀ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕੇਵਲ ਰਹਿਤ ਮਰਯਾਦਾ ਅਤੇ ਭੇਖ ਤਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ । ਹੁਣ ਯੂਰਪ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖੀ ਤੋਂ ਜਾਣੂੰ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈ ਗਈ ਹੈ । ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਸੋਝੀ ਕਰਾ ਦੇਣ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਜਾਂ ਚਿਟਕੱਪੜੀਏ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਜਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸੰਪ੍ਰਦਾਵਾਂ ਦੇ ਪੜ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਗਿਆਨੀ, ਯੁਨੀਵਰਸਟੀਆਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਜਾਂ ਨਾਮਧਾਰੀਆਂ ਦਾ ਅਖੌਤੀ ਸਤੀਗੁਰੁ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਸਫਲ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ । ਸੰਸਾਰੀ ਨੂ ਅੱਜ ਲੋੜ ਹੈ ਉਸ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਧਿ ਦੀ, ਜਿਹੜੀ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਸੋਝੀ ਕਰਾ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰਖਦੀ ਹੋਵੇ ।
                                                        ਪਿਛਲੀ ਵੀਹਵੀਂ ਸਾਡੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ ਗੁਰਸਿੱਖ, ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਸਹੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ । ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਕੰਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਰਾਲਿਆਂ ਸਦਕਾ ਅੱਜ ਤੱਕ ਹੋਇਆ ਭੀ ਹੈ ਪਰ ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪਾਖੰਡਵਾਦ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਦੁਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ-ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦੇਣ ਦਾ ਅਸਲੀ ਕੰਮ ਬਾਕੀ ਹੈ । ਨਿਰੋਲ ਸਿੱਖੀ ਹੀ ਗੁਰਸਿੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦੇਣ ਵਿਚ ਸਮਰੱਥ ਹੈ ।
                                                   ਗੁਰਮਤਿ ਅੰਦਰ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਭਾਵ ਆਪਣੇ 'ਨਿਰਾਕਾਰੀ ਸਰੂਪ' ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣ ਦੀ ਸੋਝੀ ਦਰਜ ਹੈ ਪਰ ਅੱਜ ਗੁਰਮਤਿ ਦਾ ਇਹ ਪੱਖ, ਸਾਡੇ ਪਰ੍ਚਾਰ ਵਿਚੋਂ ਉੱਕਾ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੈ । ਅੱਜ ਰਾਧਾ ਸੁਆਮੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨਮੱਤੀਆਂ, ਦੰਭੀ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੇ । ਇਸੇ ਲਈ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ , ਰਾਧਾ ਸੁਆਮੀਆਂ, ਅਖੌਤੀ ਸੰਤਾਂ ਅਤੇ ਦੰਭੀ-ਫਰੇਬੀ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਭਰਮ-ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਦੀ ਚਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮ-ਜਾਲ ਦੀ ਸੋਝੀ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਜ ਸਿੱਖਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਮ-ਜਾਲ ਦਾ ਗਿਆਨ (ਦਰਸ਼ਨ) ਕਰਵਾ ਸਕੇ । ਜੇ ਗੁਰਮਤਿ ਦਾ ਸਹੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਗੁਰਦਵਾਰਿਆ ਵਿਚੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਅੱਜ ਭਨਿਆਰਾ ਵਾਲੇ ਪਿਆਰੇ, ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਦੁਰਕਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਮਾਰੇ, ਜਿਹੇ ਨੀਚ ਕਰਮੀ ਪੈਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ।
ਸੱਚ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਗੁਰਦੁਅਰਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ - ਸੰਭਾਲ ਸਿੱਖਾਂ ਕੋਲ ਆਈ ਹੈ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਅਜੇ ਤਕ ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਈ । ਪਰ ਹੁਣ ਜੋ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਖੇਡ ਵਰਤਾਈ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਗਫਲਤ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚੋਂ ਜਾਗ ਕੇ, ਗੁਰੂ-ਘਰ ਵੱਲੋਂ ਸੌਪੀ ਗਈ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਜਾਈਏ ਅਤੇ ਉਸ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ ।

ਨੋਟ:- ਇਹ ਲੇਖ ਗੁਰਮਤਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮੈਗਜੀਨ ਜੋ ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਸ੍ਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਵਲੋਂ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਵਿੱਚ 'ਦਸੰਬਰ ੨੦੦੧' ਵਿੱਚ ਛੱਪ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ।